tarhanadeyipgeçmeyin:)
"Efil efil esen bir yel ve yele kapılmış güzellikler getirirdi her gecenin sabahı. Dağların ve ağaçların, toprağın ve taşların, suların ve pınarların bir ruhu vardı. Vardı ama, gene de, ağlamak en çok insana yakışırdı. Zira bir tek insan, yani insanoğlu insankızı insan, tekmil ruhların isimlerini gözpınarlarında taşırdı. İnsan ağlamaya başladığında isimler kelimelere, kelimeler hecelere, heceler harflere ayrılır; kainat o anda yıkılır o anda tamamlanır; varlık ve yokluk bir toz bulutu içinde birbirlerine karışırdı."
şehrinaynaları
Kalıcı Bağlantı Yorum (6) Arkadaşına Gönder! | Etiketler :
Konu: estğ...
Elimden geldiğince ziyaret etmeye çalışıyorum :) Sana yetişmek zor ama olsun işte elimden geldiği kadar :)
Bağlantı »
Konu: yaa giderim tabi :)
öyle valla yufkalı tarhanaya bayılırım ben de :) teşekkür ettim musedu eksikliğini hissediyor blogum öyle diyor bana ona göre :)
Bağlantı »
Konu: :))
Valla olsada içsek :) Benim rahmetli babaannem çok güzel yapardı buzzz gibi olsada hava içine yufkaları ufalar yerdik köyde... Gel gör ki İstanbul herşey var ama memleketin tarhanası yok :( Ben bayadır bakamıyordum sen almış başını gitmişsin valla kelebecik Allah'a emanet ol...
Bağlantı »
Konu: =)
çok tatlısınız hanfendi.. eminim tarhananız da öyledir..
Bağlantı »
Konu: :)
bebeğimm tarhanayı ezerken bile ben bu varlık yokluk meselelerini düşünüyorum gördün mü :D
Bağlantı »
Konu: yanıkellerinekurbanolayım:))
burada varlık ile yokluğumu eziyorsunuz küçük hanım:)
Bağlantı »